మా అమ్మాయి

నా భార్య స్వెటర్ అల్లుతోంది
రాబోయే బిడ్డకోసం.
*******

ఇంట్లోకి వసంతం ప్రవేశించింది.
పూవుల్నీ, సీతాకోక చిలుకల్ని,
సుగంధాల్నీ వెంటేసుకొచ్చింది.

ఆకాశం రాల్చిన పారిజాత సుమంలా
మా నట్టింట పాపాయి చందమామై వెలుగుతాది.

ఎదపై నడయాడిన మెత్తని పాదాలు
నెమలీక స్పర్శలను, గజ్జల కవిత్వాన్ని
హృదయంపై వదిలిపోతాయి.

ముద్దుముద్దు మాటలు
హృదయాన్ని చుంబించే వెన్నెల చినుకుల్లా
హాయి కాంతులు చిమ్ముతాయి.

చిన్నారి దేహం పుష్పించిన నాటినుండీ
పూడిక తీయని బావిలా
మా గుండె బరువెక్కుతూనే ఉంటాది.

ఏనుగాటలు, ఉప్పుమూటలు ఆడిన బాల్యం
హఠాత్తుగా అదృశ్యమై
నిలువెత్తు యవ్వనం ప్రత్యక్షమౌతాది.

అది వాళ్ళమ్మనడిగి
స్వెటర్ ఎలా అల్లాలో నేర్చుకొంటా ఉంటాది.

ఇల్లునిర్మించుకొమ్మని పంపించివేసే వేడుకలో
అవసరాతీతంగా హర్షం వర్షిస్తుంది.
కలల రెక్కలు తొడుక్కున్న పిల్లలకు
గూడు వీడ్కోలు పలుకుతుంది.

జననమప్పుడు తల్లి గర్భసంచి లోపొరను
గుంజుకుపోయిన బొడ్డుతాడులా
హృదయంలోకి చొచ్చుకుపోయిన
వేళ్ళని పెరుక్కొని పోతాది పసుపుతాడు.

ఏకాంతంలోకి లాక్కోబడ్డ వర్తమానం
పల్లేరుకాయలా గుచ్చుకొంటూ ఉంటాది.

పెట్టిలోని అత్తరు అద్దిన శాలువా
తెరచినప్పుడల్లా జ్ఞాపకాల పరిమళాలు
కువకువ లాడుతూ ఎగురుతుంటాయి.

స్వప్న దారులలో గజ్జల సవ్వడి
ఎంత ప్రయత్నించినా నిద్ర పోనివ్వదు.
********

ఇంతలో ఒక శుభవార్త
మా అమ్మాయి స్వెటర్ అల్లుతోందట.

బొల్లోజు బాబా