పిల్లలు…

మన జీవితమనే ఇంట్లోకి
పిల్లలు బుడి బుడి అడుగులతో
నిశ్శబ్దంగా ప్రవేశిస్తారు

వారి చిట్టిచేతులతో
మన ఆలోచనలని
మన మాటలను
మన కాలాన్ని
కౌగిలించుకొని
పాటలతో నవ్వులతో
నింపేస్తారు

మనమేమో
చల్లని ఎండను, వేడి వెన్నెలను
మోసుకొంటూ సాగే నదిలా
తీరాల్ని ఒరుసుకొంటూ
ముందుకు సాగిపోతాం

మనం లేకపోయాక కూడా
వాళ్ళు ఇక్కడే ఉంటారు
వానాకాలం ముగిసాక
గోడలపై మిగిలే తేమలా
సాయంకాలం ఇంటిముందు
పడే పొడవైన నీడల్లా…

బొల్లోజు బాబా