Friday, March 20, 2026

కవితాంతరంగం @ ఖమ్మం

కవితాంతరంగం @ ఖమ్మం
రెండురోజుల పాటు సాగిన ఖమ్మం కవితాంతరంగం ప్రోగ్రామ్ లో నేను కూడా పాల్గొన్నాను. 70 మంది కవితలను వారిపేరులేకుండా ఇచ్చి విశ్లేషించమని అడగటం ఒక నూతన ప్రయోగం. గ్రూపులో ఫణిమాధవి కన్నోజు, వైష్ణవిశ్రీ, గరికపాటి మణిందర్, చిక్కొండ్ర రవి, తాండా హరీష్ గౌడ్, వనపట్ల సుబ్బయ్య ఉన్నారు.
నేను రాసిన "పౌరసత్వ పత్రాలు" కవితను దాదాపు అన్ని గ్రూపులు మెన్షన్ చేసాయి. అందరకూ ధన్యవాదములు. ఈ సదస్సుకు నన్ను ఆహ్వానించినందుకు శ్రీ ప్రసేన్, శ్రీ సీతారామ్, శ్రీ రవి మారుతి లకు కృతజ్ఞతలు.
కవిత, కొన్నిఫొటోలు ఇవి.....
.
పౌరసత్వ పత్రాలు


నేను
హరప్పా వీధుల్లో
ఇటుకల మధ్య పుట్టిన జ్ఞాపకాన్ని
నిశ్శబ్దంగా నడిచిన కాలాన్ని.


వాయువ్యదిశ నుంచి వచ్చిన
వలసదారుల గుర్రాల మోతలో
సంస్కృత మంత్రాల హోరులో
నేను నా నాగరికతా పాటను కోల్పోయాను.

నా దేహంపై వర్ణాల గీతలు గీసారు
యజ్జాగ్ని వేడికి నా ఇళ్ళు కాలిపోయాయి
నా శ్రమకు బానిస సంకెళ్ళు వేసారు
నా స్వరానికి మౌనపు కచ్చడాలు బిగించారు

నేను హరప్పా వారసుడిని
ఈ దేశ మూలవాసిని
నా పౌరసత్వ పత్రాలు
ఫైళ్ళలో లేవు
నా DNA లో ఉన్నాయి
సింధునది ఒడ్డున పాతిపెట్టిన రక్తంలో ఉన్నాయి

వలసవచ్చిన వారికి ఏమున్నాయి?
పురాణాల అబద్దాలు
వర్ణవిభజన రాజకీయాలు తప్ప.
నా గోడలు ఇంకా మాట్లాడుతున్నాయి
నా మట్టి ఇంకా నిలబడి ఉంది
ఈ భూమి నాదే, ఎప్పటికీ నాదే.

బొల్లోజు బాబా


















ఒక మిత్రుడు "యుద్ధం" పై ప్రత్యేక సంచిక తెస్తున్నాం. వీలైతే ఒక కవితను పంపండి.... అని అడిగారు.
యుద్ధనేపథ్యంపై నేను అనువదించిన కవితలను ఒకసారి చదువుకొన్నాను. ఈ కవిత వద్ద ఆగిపోయాను. ఎంత గొప్ప కవిత. అనువదించి చాన్నాళ్లయింది. మళ్ళా చదివినపుడు ఆ అనుభవం మరలా తాజాగా తాకి హృదయాన్ని మెలిపెట్టింది. ఇలాంటివి రాయాలంటే ఎంత జీవితాన్ని చూడాలి!....ఈ మధ్య నాకు గూస్ బంప్స్ తెప్పించిన కవిత ఇది.
.
.
యుద్ధం ముగిసాకా (When the War is over by Shabir Ahmad Mir)
.
యుద్ధం ముగిసాకా
నువ్వు ఇలా వస్తే
బుల్లెట్లు, పెల్లెట్లు చేసిన రంద్రాలను
నీకు నేను చూపిస్తాను
నీ చేతివేళ్లతో తడిమి చూస్తే
నీకే అర్ధమౌతుంది వాళ్లెంత గాయపరచారో

యుద్ధం ముగిసాకా
శిధిలాల మధ్య భయం భయంగా వికసిస్తోన్న
ప్రిమ్ రోజెస్ పూల వాసన నీకు చూపిస్తాను
ఎంతటి దివ్యసౌందర్యం ఉండేదిక్కడ!

యుద్ధం ముగిసాకా
మా అఖండ పురాతన గిరుల మధ్య ప్రవహించే
సెలయేళ్ల గలగలల్ని నీకు వినిపిస్తాను
వాటి గొంతును కోపోద్రిక్త సరిహద్దుల చప్పుళ్ళు
ఇకపై అణచలేవు.

యుద్ధం ముగిసాకా
నేను నిన్ను దగ్గరుండి తీసుకెల్తాను
వెరినాగ్ నీటి చెలమలో నీ పాదాలను తడుపుకో
సుఖనాగ్ నీటిబుగ్గలోని నీళ్ళు దోసెళ్ళతో తాగు
ఏ భద్రతా లేకుండానే దాల్ సరస్సులో
పడవ షికారు చేస్తూ చేతిని నీళ్ళలో ఆడించు
ఇదెంత ప్రశాంత ప్రదేశమో నీకే తెలుస్తుంది.

యుద్ధం ముగిసాకా
భాష్పవాయువులు, పెప్పర్ స్ప్రేలు
సైరన్ లు, అరుపులు, మూలుగులు లేని
స్వేచ్ఛాగాలుల్ని శ్వాసించే మంచు శిల్పాలు
ఎంత అందంగా ఉంటాయో నీకు తెలిసేలా చేస్తాను.

నువ్వే చూస్తావు! నువ్వే చూస్తావు!
ఈ సువిశాల మంచు లోకపు ప్రశాంతత
అకాల సమాధులు తవ్వటానికై భగ్నం చేయకుండా ఉన్నప్పుడు
ఎంత అందంగా ఉంటుందో!

యుద్ధం ముగిసాకా
మా Wanwun బృందగానానికి తీసుకెళతాను, గొంతుకలుపు
వెండి వెన్నెల రాత్రివేళ
మా Rouff బృందనాట్యంలో చేరి ఆడుదుగాని.
మేము సంతోషంగా ఉండటం నీకూ సంతోషమేనని
నీకే తెలుస్తుంది.

యుద్ధం ముగిసాకా
నిన్ను టీ కి ఆహ్వానిస్తాను
కలిసి టీ తాగుదాం
ఉప్పని రుచితో, కుంకుమ రంగు కలిగిన టీ
నీకే తెలుస్తుంది
నేనేనాడూ నీకు శత్రువుని కానని.
.
Shabir Ahmad Mir ప్రముఖ కాశ్మీరీ కవి.
అనువాదం; బొల్లోజు బాబా,
December 4, 2019

కరుణ కన్నా గొప్ప మహిమ లేదు! - సూఫీల గొడుగు నీడలో


చాన్నాళ్ల క్రితం సారంగ కోసం కొత్తలంక బాబా గారి గురించి ఒక వ్యాసం రాసాను. ఆ వ్యాసం చదివిన ఒక మిత్రుడు ఒక మాట అన్నాడు—
“ఆ వ్యాసం కొత్తలంక బాబాగారిని కన్నా మీ అమ్మగారిని, ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని ఎక్కువగా ఆవిష్కరించింది” అని.
ఈ ఉమెన్స్ డే రోజున ఆ వ్యాసాన్ని తిరిగి చదివితే నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది—
అది కొత్తలంక బాబా గారి కథ మాత్రమే కాదు;
నా జీవితాన్ని నిశ్శబ్దంగా మలిచిన
మా అమ్మ కథ కూడా.
బొల్లోజు బాబా
.
కరుణ కన్నా గొప్ప మహిమ లేదు! - సూఫీల గొడుగు నీడలో
తూర్పుగోదావరి జిల్లా, ముమ్మిడివరం సమీపంలో ఉన్న కొత్తలంకలో హజరత్ సయ్యద్ అహ్మదలీషా ఖాదర్ వలీబాబా గారి దర్గాతో మా కుటుంబానికి ఉన్న అనుబంధం గురించి కొన్ని సంగతులు పంచుకోవాలనుకొంటున్నాను.
అవి 1930ల నాటి రోజులు.
మా మాతామహుని పేరు దొంతాభక్తుని సోమలింగం. యానాంలో నివసించేవారు. వీరికి సంతానం లేదు. ఎన్నిపూజలు చేసినా ఫలించలేదు. “రేవు అవతల ఎవరో యోగీశ్వరుడు వచ్చారట, ఆయన అనేక మహిమలు చూపుతున్నారట. వారిని దర్శించుకొన్నవారికి అనుకొన్నవి జరుగుతున్నాయట” అంటూ వారూ వీరూ చెప్పుకొనే మాటలను నమ్మి “సరే చూద్దాం ఏంజరుగుతుందో” అనుకొని ఒక రోజు మా తాతగారు కొత్తలంక వెళ్ళారు.
కొబ్బరితోట మధ్యలో ఓ చెట్టునీడన దిగంబరంగా కూర్చొని, బక్కపలచని శరీరంతో ఒక సాధువు, ఆయన చుట్టూ పది పదిహేను మంది భక్తులు. అరటిపళ్ళు, తీపితినుబండారాలు ప్రసాదంగా సమర్పించుకొని ఒక్కొక్కరు ఆయనపాదాలను తాకి నమస్కరించుకొని వెళిపోతున్నారు. కొంతమందితో ఆ సాధువు మాట్లాడుతున్నారు. మరికొందరిని వెళ్ళిపొమ్మని సైగలు చేస్తున్నారు. తెచ్చిన ప్రసాదాలను అక్కడక్కడా తీసుకొని ఎంగిలిచేస్తున్నారు, మరికొందరివి వారికే ఇచ్చేస్తున్నారు.
మా తాతగారి వంతు వచ్చింది. అరటిపళ్ళు ఆయన ముందు ఉంచి పాదాలకు నమస్కరించి లేస్తుండగా “ఏరా బ్రహ్మం, నీకు సంతానం ఉందిలే…. ఆడసంతానం” అని పలికి తలతిప్పి మరో వైపుకు చూస్తూ ఉండిపోయారట.
ఈ సంఘటన జరిగిన కొన్నాళ్లకు మా అమ్మ పుట్టింది. నెలల బిడ్డను తిరిగి బాబాగారి వద్దకు తీసుకు వెళ్ళారట మా తాతయ్య, అమ్మమ్మలు. ఎవరో తన ఒంటిపై కప్పిన శాలువాను బాబా గారు పొత్తిలిగా చేసి పసిగుడ్డుగా ఉన్న మా అమ్మను ఎత్తుకొన్నారట. సపోటా పండును వలిచి తొనలు నోటిలో పెడితే మా అమ్మ చప్పరించిందట. “ఏంపేరు పెట్టమంటారు బాబా” అని మా తాతగారు అడగ్గా ” అమ్మాజి అని పెట్టరా” అన్నారట. కప్పిన శాలువాను తిరిగి ఇచ్చేయబోతే పట్టుకొనిపొండి అని బాబాగారు సైగ చేసారట. ఆ తరువాత 1948 లో కొత్తలంక బాబాగారు స్వర్గస్తులైనారు. కొత్తలంకలో వారి సమాధి వద్ద దర్గా నిర్మించారు.
అలా మా అమ్మ పేరు అమ్మాజి. మా అమ్మకు తోబుట్టువులు లేరు. మా అమ్మ జీవితాంతం ఒక వైపు హిందువుగా అన్ని పూజలు, పండగలు, వ్రతాలూ ఆచరిస్తూనే, బాబాగారిని కూడా ఎంతో భక్తితో పూజించేది. అందరి దేవుడిపటాల సరసనా కొత్తలంక బాబాగారి ఫొటో కూడా ఉండేది. మేం ఆరుగురుం సంతానం. మా అన్నయ్యలు ముగ్గురికీ హిందూ పేర్లు పెట్టారు. నాకు మాత్రం మా అమ్మ పట్టు పట్టి కొత్తలంక బాబా గారి పేరు పెట్టించింది. నా పూర్తి పేరు బొల్లోజు అహ్మదలీబాబా. మా అందరికీ పుట్టువెంట్రుకలు కొత్తలంక దర్గావద్దే తీయించారు.
నాకు బాగా చిన్నప్పుడు కొత్తలంక వెళ్లాలంటే యానాంలో పడవకట్టించుకొని ముమ్మిడివరం రేవులో దిగి, అక్కడనుంచి సుమారు 4 కిలోమీటర్లు కాలవగట్టుపై నడుచుకొంటూ వెళ్ళేవాళ్ళం.
***
బాబాగారు ఇచ్చిన శాలువాని ఒక చెక్క పెట్టెలో వెండిపళ్ళెంలో ఉంచి పూజించేది మా అమ్మ. మాకెవరికైనా జ్వరాలొచ్చినా, చదువులకనో, పనులమీదో పొరుగూర్లు వెళుతున్నప్పుడూ బాబాగారి శాలువాని తీసి మా తలపై ఉంచి అంతా మంచి జరగాలని ప్రార్ధించేది.
ఏడాదికి రెండు మూడు సార్లు రోజంతా ఉపవాసం ఉండి, ఆ శాలువాను బయటకు తీసి, దాని ఎదురుగా కొవ్వత్తులు, అగరొత్తులు వెలిగించి, సెంటు, గంధం పూసి “కొత్తలంక బాబా నిను కోరి భజింతును, నిను చేరి సేవింతును” అనే పాటను పాడుకొంటూ పూజచేసుకొనేది మా అమ్మ. అలాగని మా అమ్మ బేల కాదు. మాహె, కారైకాల్ లాంటి సుదూరప్రాంతాలకు బదిలీలకారణంగా మా నాన్నగారు దాదాపు పన్నిండేళ్ళ పాటు ఇంటికి దూరంగా ఉన్నప్పుడు, బంధువుల సాయం అర్ధించకుండా ఆరుగురుసంతానం ఉన్న కుటుంబాన్ని ఒంటిచేత్తో నడిపించింది. పాలు అమ్మి, కోళ్ళను పెంచి కోడిగుడ్లు అమ్మి, పెరట్లో కూరగాయలు పెంచి సంసారం నడిపి ఆర్ధిక ఇబ్బందులు తప్పించేది. ఆ లోపలిధైర్యమేదో బాబాగారి నుంచి పొందిందనుకొంటాను.
***
మా నాన్నగారి సంవత్సరీకాలు అయిపోయాకా “కొత్తలంక వెళ్ళాలని ఉంది నువ్వు తీసుకెళ్తావా” అని ఒకటి రెండు సార్లు అడిగింది నన్ను. అప్పటికి మా అమ్మ వయసు డబ్బై సంవత్సరాలు. అప్పట్లో నేను ఏలేశ్వరంలో ఉద్యోగం చేస్తూ ఉండేవాడిని. పరీక్షల హడావిడి తగ్గాక వస్తానే అని చెప్పాను. ఆ తరువాత ఒక రోజు ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు మా అమ్మ గుండుతో ఉండటం చూసి ఆశ్చర్యపడి, ఎప్పుడు వెళ్లావే దర్గాకు అని అడిగితే, “ఏమోరా నేను ఇక వెళ్లగలనో లేదో అని- దర్గా ఉన్నదిక్కుకు తిరిగి జుత్తు బాబాగారికి అర్పించేసుకొన్నాను” అన్నది. ఆ సంఘటన జరిగిన కొద్దిరోజులకే మా అమ్మ కూడా గతించిపోయింది. ఇది జరిగి పదిహేనేళ్లయినా నా జీవితంలో మిగుల్చుకొన్న పెద్ద వెలితి అది ఏనాటికీ.
నేను పదో తరగతి నుంచి కొత్తలంక దర్గాకు సొంతంగా వెళ్లటం మొదలు పెట్టాను. పడవపై యానాం గోదావరి దాటి, ఎదుర్లంకలో బ్రాంచ్ సైకిల్ అద్దెకు తీసుకొని మురమళ్ళవరకూ తొక్కుకుంటూ వెళ్ళి అక్కడ దాన్ని ఇచ్చేసి నడుచుకొంటూ కొత్తలంక వెళ్ళేవాడిని అప్పట్లో.
నేడు మా ఇంట్లో అందరి దేవుళ్లపటాలతో పాటు కొత్తలంక బాబాగారి పటంకూడా ఉంటుంది. నేటికీ ఏటా రెండు మూడుసార్లు కొత్తలంక దర్గాను దర్శించుకొంటాను సకుటుంబంగా. రకరకాల చిక్కుముళ్ళలో చిక్కుకున్నప్పుడు, పెద్దపనులు ఏమైనా తలపెట్టినపుడు దర్గావద్దకు వెళ్ళి ప్రార్ధించుకొని రెండుమూడుగంటలు కూర్చొని వస్తూంటాం. మా పిల్లలిద్దరి పుట్టువెంట్రుకలు కొత్తలంక బాబాగారి దర్గా వద్ద తీయించాము. రెండో సారి కేశాలు తిరుపతిలో ఇచ్చాం.
నేను డిగ్రీ చదివేటపుడు ఏ కల్మషమూ లేని ఒక మిత్రుడు “ఒరేయ్ మీరు కొత్తలంక బాబాగారిని ఇంతగా ఆరాధిస్తారు. మా తాతగారిది కోనసీమే. ఆయన బాబాగారి సమకాలీనుడు. ఎప్పుడైనా బాబాగారు మా ఇంటి అరుగుమీద కూర్చుంటే వెళ్ళిపో ఇక్కడనుంచి అని విసుక్కొనేవారట ఆయన. ఒక వ్యక్తిని కొందరు దైవంలా పూజించటం, మరికొందరు తృణీకరించటం ఎందుకు జరుగుతుందీ?” అని ప్రశ్నించాడు. ఆ ప్రశ్నకు సరైన సమాధానం నావద్ద అప్పుడూ లేదు ఇప్పుడూ లేదు.
చుట్టూ ఉన్న విశాలమైన గోదావరి కారణంగా కోనసీమ ప్రధానస్రవంతి చరిత్రకు కొంచెం ఎడంగానే ఉంది. అలాగని చరిత్రలేని సీమకాదు. అశోకుని పుత్రిక సంఘమిత్ర నిర్మింపచేసిన ఆదుర్రు బౌద్ధ క్షేత్రం ఘనమైన గతకీర్తికి చిహ్నం. షాజహాను ఆస్థానపండితుడైన జగన్నాధపండితరాయలు ఇక్కడివాడే. ఇతను షాజహాను కూతురు లవంగికను పెండ్లాడాడు అని ఒక కథ ప్రచారంలో ఉంది. ఎన్నోశతాబ్దాల క్రితం గోదావరిపై పడవలలో పెద్దమొత్తంలో ముస్లిం వ్యక్తులు వచ్చి ఇక్కడి ప్రజలలో కలిసిపోయి జీవించసాగారు అని చెపుతారు. లాస్ట్ బ్రాహ్మిన్ పుస్తకంలో ప్రధాన పాత్ర తన ముస్లిమ్ మిత్రుడిని సమాదరణతో చూస్తుంది. దళిత యోగిపుంగవుడైన ముమ్మిడివరం బాలయోగీశ్వరుని, కొత్తలంకబాబాగారిని పూజించినట్లుగానే కులమతాలకు అతీతంగా ఆనాటి కోనసీమ వాసులు ఆరాధించారు.
నా మిత్రుడు అడిగిన ప్రశ్నకు ఒక్కటి మాత్రం చెప్పగలను. పశుపక్ష్యాదుల్ని సమాదరించటం, మనుషుల బాధల్ని తొలగించటం లాంటి విషయాలలో కొత్తలంక బాబా గారు చూపిన మహిమలను ఈ ప్రాంత ప్రజలు కథలు కథలుగా చెప్పుకొంటారు.
ఈ సృష్టిలోని జీవరాశి అంతా ఒకటేనని, సాటిమనిషి పట్ల కరుణ కలిగి ఉండాలి అనే మౌలిక జీవన సూత్రాలను కొత్తలంక బాబాగారు ఈ ప్రాంతంలో సంచరిస్తూ అనుచరిస్తూ, వెళ్ళిపోతూ మనకు ఇచ్చిన దైవసందేశం అనుకొంటాను.
బొల్లోజు బాబా
15 Jun 2020




Comment made on respectable friend's wall


## ఒకే సర్. థాంక్యూ. ఇదే మీ సమాధానం అయితే నేనేమి అనలేను. ఒక్కటే గుర్తుచేయగలను. ఆనాటి సమకాలీనులు ముస్లిం, హిందూ లేదా యూరోపియన్ కథనాలలో "జీహాద్" అని అన్న ఒక్క వాక్యం చూపండి అని పదే పదే అడిగాను. అది చూపనంతవరకూ ఎవరెన్ని వాదనలు చేసినా అది ఈ రోజు మనకు కావలసిన విధంగా చరిత్రను వక్రీకరించటంగా భావిస్తాను. మనకు కావలసినట్లు చరిత్ర ఉండదు.
## ముస్లిమ్ సైనికులు మోసం చేసి పక్షాలు మారినంత మాత్రాన అది జీహాద్ అవుతుందా? అంబి, పుష్యమిత్రుడు, జైచంద్, సాళువనరసింహ, మరాఠా రఘునాథరావు ఎంతమంది లేరు చరిత్రలో వెన్నుపోటు మోసకారులు. రాజ్యకాంక్షను దాని డైనమిక్స్ ను అర్థం చేసుకోకుండా అంతా మతమే ఉందనీ, హిందూముస్లిం యుద్ధాలన్నీ జీహాద్ లు అని ఏ ఆధారాలు లేకుండా అంటే ఎలా?
భారతదేశంలోని ముస్లిమ్ యుద్ధాలన్నీ జీహాద్ లే అని ఒక దశాబ్దకాలంగా ఎవరంటున్నారో గమనిస్తూ కూడా అలాగే అనటంలోని ఔచిత్యాన్ని, నిజాయితీని ప్రశ్నించటం తప్పందుకవుతుందీ?
వాస్తవానికి సుల్తానులు తళ్ళికోట యుద్ధంలో గెలిచిన తరువాత విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని తమ రాజ్యంలో కలుపుకోలేదు. అది ముస్లిం రాజ్యం కాలేదు. రాయలవారి కుటుంబ వారసులకే వదిలి వెళిపోయారు. అలా విజయనగర సామ్రాజ్యం మరో 80 ఏళ్ళు కొనసాగింది. దీన్ని జీహాద్ అందామా లేక అతిగా వ్యవహరిస్తున్న రామరాయలకు బుద్ధిచెప్పటంగా అనుకోవాలో మీరే చెప్పండి.
•••
పాత ముస్లిం యుద్ధాలన్నీ అర్జంటుగా జీహాదులగా చెప్పటం అనేది ఇప్పుడు అవసరపడింది ఎందుకంటే...నేడు హిందుత్వవాదులు ముస్లింలపై చేస్తున్న దాష్టీకాలన్నిటికీ లెజిటమేసీ కల్పించటం కోరకు అనేది ఎవరికి తెలియని అంశం. అందుకే ఇన్నిన్ని అబద్ధాలు ఆడుతున్నారు.
****
వ్యాసంలో వాడిన "హిందూ ధర్మ సురత్రాణ" అనే పదం హిందుత్వ వాదుల సృష్టి.
ముస్లిమ్ రాజులు వివిధ యుద్ధాలలో విజయం సాధించి సుల్తానులుగా తమని తాము ప్రతిష్టించుకొన్నాక సంస్కృత శాసనాలలో వారు హమ్మీర (అమీరు), సురత్రాణ (సుల్తాను) లాంటి సాంస్క్రిటైజ్ చేయబడిన పేర్లతో పేర్కొనబడ్డారు. ఇవే పేర్లను హమ్మీర చౌహాన్, హమ్మీర వర్మన్ అంటూ కొందరు హిందూ రాజులు కూడా అనుకరించటం గమనార్హం.
శాసనాలలో హిందూ అన్నపదం 1347 లో విజయనగర రాజు మారెప్ప తనని తాను “హిందురాయ సురతాల” గా (హిందూరాజులలో సుల్తాను) చెప్పుకొన్నప్పుడు మొదటి సారిగా కనిపిస్తుంది. కొన్నాళ్ళకు ఈ పదం హిందూరాయ సురత్రాణ గా స్థిరపడింది. ఇది హిందూ ఇస్లాం Syncretism (సమ్మేళనం) కు గొప్ప ఉదాహరణ అంతే తప్ప మనుషుల్ని విడదీసే "హిందూ ధర్మ సురత్రాణ" అన్న పదం చరిత్రలో ఎక్కడా లేదు.
ఇది వాట్సప్ చరిత్రకారుల సృష్టి. ఆ పదంపట్టుకొని ఎక్కువ సేపు వాదించలేం.
బొల్లోజు బాబా
other references
1.Epigraphia Carnatica Inscription In Kolar District Vol.10, pn. 270
2. Epigraphia carnatica. By B. Lewis Rice, Director of Archaeological Researches in Mysore, pn 51
Ps.
పట్టణాలను దహనం చేసి నాశనం చెయ్యటం యుద్ధాలలో సహజం. కొన్ని ఉదాహరణలు
వాతాపి ని -పల్లవులు
అనురాధపురాన్ని - రాజరాజు
కల్యాణిని - చోళులు
దేవగిరినిని - యాదవులు, లాంటివి కనిపిస్తాయి.
మంగిరాజు ఖండిత శిరస్సుతో యుద్ధభూమిలో చాళుక్యరాజు ఫుట్ బాల్ ? ఆడుకొన్నారని ఒక శాసనం చెబుతుంది.
నిన్నమొన్నటి Sambhaji సైనికులు శత్రురాజ్యాల స్త్రీలను ఎత్తుకుపోయి అమ్ముకున్నట్లు రిఫరెన్సులు ఉన్నాయి.
ఇవన్నీ యుద్ధ ఉన్మాదాలు. వాటిని మత ఉన్మాదాలుగా చిత్రించటం నేటి విద్వేష రాజకీయాలు. తద్వారా బ్రాహ్మణాధిక్య సమాజాన్ని పునఃప్రతిష్ట చేయాలని పండితుల దురాలోచన. అంతిమంగా లబ్ది ఎవరికి అనేది విలాస శాసనం లో స్పష్టంగానే ఉంది
ఈ సూక్ష్మం తెలియనంతకాలం ప్రతిమనిషి పక్కమనిషిని ద్వేషిస్తూనే ఉంటారు



నాన్న ECG


.
సామాన్లు సర్దుతుంటే
పాత పేపర్ల మధ్య దొరికింది
పడి లేచే నల్లగీతలతో
మడతలుగా చుట్టి పెళుసుబారిన
ఒక గ్రాఫు కాగితం
నాన్న ఇసిజి.
 
ఇప్పుడు నాన్న లేడు
కానీ ఆ గీతలు
చేతికి వెచ్చగా తగులుతున్నాయి
వేళ్ళకి తెలుస్తోంది
ఆ హృదయం ఇంకా కొట్టుకోవడం
 
భుజంపై ఎవరిదో చేయి
వెనక్కి తిరిగి చూస్తే
నా కొడుకు
నిశ్శబ్ద ప్రవాహం
.
బొల్లోజు బాబా



Sunday, March 8, 2026

తళ్ళికోట యుద్ధం జీహాద్ యుద్ధమా?

తళ్ళికోట యుద్ధం 1565 జనవరి 23 న జరిగింది. దీనినే రాక్షస-తంగడి యుద్ధం అని కూడా అంటారు. ఈ యుద్ధంలో విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించడానికి దక్కన్ ప్రాంతానికి చెందిన నాలుగు ముస్లిం రాజ్యాలు తమలోని శత్రుత్వాలను పక్కనపెట్టి ఒక్కటయ్యాయి. అవి అహ్మద్‌నగర్ (సుల్తాన్ హుస్సేన్ నిజాం షా), బీజాపూర్ (సుల్తాన్ అలీ ఆదిల్ షా), గోల్కొండ (సుల్తాన్ ఇబ్రహీం కుతుబ్ షా), బీదర్ (సుల్తాన్ అలీ బరీద్ షా).
 
వీరందరూ కలిసి విజయనగర సామ్రాజ్యంపై మూకుమ్మడిగా దాడి చేసి ఓడించారు. విజయనగర సైన్యానికి నాయకత్వం వహించింది శ్రీకృష్ణదేవరాయలు అల్లుడైన అళియ రామరాయలు. ఈ యుద్ధంలో అళియ రామరాయలు ఓడిపోయి, శత్రువుల చేతిలో మరణించాడు. విజయనగర సైన్యం చెల్లాచెదురైంది. ఈ ఓటమితో దక్షిణ భారతదేశంలో అత్యంత బలమైన విజయనగర హిందూ సామ్రాజ్యం కూలిపోయింది.

I. తళ్ళికోట యుద్ధం జీహాద్ యుద్ధమా?

జీహాద్ అంటే ఇస్లామ్ మతరక్షణ, విస్తరణ కొరకు చేసే యుద్ధంగా నిర్వచిస్తారు. (ఇతర అర్ధాలున్నప్పటికీ నేడు అలా స్థిరపడింది). చరిత్రలో కొన్ని యుద్ధాలు జీహాద్ గా పేర్కొనబడ్డాయి కానీ ప్రతి యుద్ధం జీహాద్ అని ప్రకటించలేదు. భారతదేశంలో జరిగిన ముస్లిం యుద్ధాలను జీహాద్ లుగా ప్రకటించినట్లు ఆనాటి సమకాలీన ఆధారాలు లేవు. ముఖ్యంగా “జీహాద్” అనే పదం ఎక్కడా వాడలేదు.
 
ఈ రోజు Sandeep Balakrishna లాంటి కొందరు హిందుత్వవాదులు, ధర్మ డిస్పాచ్ లాంటి వెబ్ సైట్లు - భారతదేశంలో ముస్లింలు చేసిన యుద్ధాలను జీహాద్ గా అభివర్ణిస్తున్నారు. ఈ ధోరణి 2010 నుంచి ఎక్కువయింది. లవ్ జీహాద్, ఫుడ్ జీహాద్ లాంటి పదాలను సృష్టించి ప్రజలమధ్య విద్వేషాలను రగులుస్తున్నారు.
 
ఇటీవల ఒక ప్రముఖ తెలుగు సాహిత్యవేత్త కూడా తన కొత్త పుస్తకాన్ని ప్రమోట్ చేసుకోవటానికి తళ్ళికోట యుద్ధం అనేది కొందరు ముస్లింరాజులు కలిసి హిందూరాజుపై జరిపిన “జీహాద్” అని ప్రకటించటం శోచనీయం, సత్యదూరం. ఈ విషయాన్ని దృవీకరించే ఆనాటి సమకాలీన ఆధారం ఒక్కటి కూడా లేదు. భారతదేశంలో హిందూ-ముస్లిం యుద్ధాలను జీహాద్ గా చెప్పటం పూర్తిగా ఇటీవలి పరిణామం. హిందుత్వవాదుల సృష్టి. మనుషులను విడదీదే విద్వేషపూరిత ప్రచారం. దాన్ని బలపరచే విధంగా తెలుగుసాహిత్యం దోహదపడటం నైతిక పతనం.
ఆనాటి వివిధ రచనలలో తళ్ళికోట యుద్ధాన్ని వర్ణించిన వాక్యాలలో ఎక్కడా జీహాద్ అన్న పదం కనిపించదు. హిందువులను కాఫిర్ (అవిశ్వాసి) గా వర్ణించటం ఆ కాలపు శైలి తప్ప మతప్రస్తావన కాదు.
 
II. జీహాద్ యుద్ధం చేయడం అంటే కొన్ని పద్దతులు పాటించాలి. అవి-

1. పవిత్రయుద్ధానికి పిలుపు ఇచ్చి ఆ యుద్ధాన్ని స్పష్టంగా జీహాద్ అని ప్రకటించాలి
2. పండితుల మద్దతుతో మతపరమైన ఫత్వా ఇవ్వాలి.
3. పాలకుడు తనను తాను ఘాజీ గా సంభోదించుకోవాలి
4. యుద్ధం యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశం మత విస్తరణ అని చూపాలి
ఇన్ని నియమాలు పాటించినపుడు మాత్రమే ఆ యుద్ధాన్ని జీహాద్ అని అంటారు.
ఆ కాలానికి చెందిన వివిధ ఇస్లామ్, ఇస్లామేతర రచనలలో తళ్ళికోట యుద్ధ ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి దేనిలోను జీహాద్ అనే పదం కనిపించదు. వాటి వివరాలు ఇవి….
.
A. ఇస్లామ్ చరిత్రకారులు తళ్ళికోట యుద్ధం గురించి చెప్పిన అంశాలు
.
1. తజ్కిరత్ అల్-ములూక్ (Tazkirat al-Muluk/ రాజుల వృత్తాంతం)
పేరుతో బీజాపూర్ కోర్టులో 1560 లలో పనిచేసిన రఫీ-ఉద్-దీన్ షిరాజీ అనే చరిత్రకారుడు తళ్ళికోట యుద్ధానికి సంబంధించి….
“ఇస్లాం రాజులు (నిజాం షా, ఆదిల్ షా, కుత్బ్ షా, బరీద్ షా) గత పరాజయాలు, భూభాగ నష్టాల తర్వాత “కాఫిర్” రామరాయను ఓడించేందుకు కూటమి కట్టటం; కృష్ణా నది దాటటం; తుపాకీల వినియోగం, రామరాయ మరణం; విజయోత్సవాలు లాంటి ఘట్టాలు వివరించాడు.” ఈ యుద్ధం ప్రధానంగా ప్రతీకారం, అధికార విస్తరణ లాంటి అంశాల ఆధారంగా జరిగిందని చెప్పాడు.

2. బుర్హాన్-ఇ-మఆసిర్ (Burhan-i-Maasir చారిత్రిక ఘనకార్యాలు) సయ్యద్ అలీ తబాతబా అహ్మద్‌నగర్ కోర్టు చరిత్రకారుడు 1590లలో రచించిన రచనలో తళ్ళికోట యుద్ధాన్ని ఇలా వర్ణించాడు.
“రామరాయ “దక్కన్‌లో ఏకైక అధికారి” గా ప్రకటించుకోవడంతో అతన్ని కూలదోయడానికి కూటమి ఏర్పడింది. రాజకీయ అధికారాల విస్తరణ, భూభాగ హక్కులకొరకు ఈ యుద్ధం జరిగిందని చెప్పాడు” తప్ప ఎక్కడా జిహాద్ ప్రస్తావన తేలేదు.

3. తరీఖ్ ఇ-ఫిరిష్తా (Tarikh-i-Ferishta ఫరిస్టా రచించిన చరిత్ర) — మహ్మద్ ఖాసిం ఫరిష్తా బీజాపూర్ చరిత్రకారుడు. ఇది 1589 నాటి రచన. దీనిలో ఫరిష్టా తళ్ళికోట యుద్ధం గురించి ఈ మాటలు చెప్పాడు.
“సుల్తాన్లు తమ శత్రుత్వాన్ని పక్కనబెట్టి కూటమి కట్టారని, కృష్ణా దాటి యుద్ధం చేసి “కాఫిర్” ను ఓడించారని చెప్పాడు. యుద్ధానికి ప్రధాన కారణం రామరాయ అధికారాన్ని అంతం చేసి రాజకీయ ఆధిపత్యం పొందటం అన్నాడు” దీనిలో కూడా “జిహాద్” ప్రకటన లేదు.

B. పోర్చుగీసు/యూరోపియన్ లు చెప్పిన అంశాలు

1. సెసారే ఫెడెరిచి (Cesare Federici): ఇటాలియన్ వ్యాపారి. 1567–68 మధ్య హంపి అవశేషాలు దర్శించాడు. “నలుగురు మూర్ రాజులు” ద్రోహంతో విజయనగరాన్ని ధ్వంసం చేశారని పేర్కొన్నాడు తప్ప. మతపరమైన యుద్ధంగా చెప్పలేదు.
 
2. డియోగో దో కౌటో (Diogo do Couto) 16వ శతాబ్దం చివర సందర్శించిన పోర్చుగీస్ చరిత్రకారుడు. “మూర్ రాజులు” కూటమి కట్టి “బిస్నగ రాజు” పై యుద్ధం చేశారని చెప్పాడు. పూర్వ అవమానాలకు ప్రతీకారం అన్న రాజకీయ భావనే తప్ప జిహాద్ ప్రస్తావన లేదు.
ఇతర జెసుయిట్/పోర్చుగీస్ లేఖలు (ఉదా: ఆంటోనియో రుబినో, 1608) లాంటి వాటిలో భూ వివాదాలు, ప్రతీకారం, కూటమి, ఇవి మాత్రమే యుద్ధకారణాలుగా ఉన్నాయి తప్ప మతపరమైన జిహాద్ పదజాలం లేదు.

III. తళ్ళికోట యుద్ధాన్ని జీహాద్ గా ఎవరు పేర్కొన్నారు

19-20 వ శతాబ్దపు చరిత్రకారులైన జాన్ బ్రిగ్స్, రాబర్ట్ స్యూవెల్ లాంటి వారు ఈ యుద్ధానికి రాజకీయ సైనిక వివరణలు ఇచ్చారు తప్ప జీహాద్ గా లేబుల్ చెయ్యలేదు. ఆధునిక చరిత్రకారులు - రిచర్డ్ ఎం. ఈటన్, బర్టన్ స్టీన్, సంజయ్ సుబ్రహ్మణ్యం, ముజఫ్ఫర్ ఆలం, రోమిలా థాపర్ మొదలైన వారు తళ్ళికోట యుద్ధానికి మతపరమైన ఫ్రేమింగ్‌ను తిరస్కరించారు.
నిజానికి అళియరామరాయలు సుల్తానులతో చాలాకాలం మైత్రిలో ఉన్నాడు. కొన్ని సార్లు వారితో ఘర్షణలు పడ్డాడు. ఇతని సైన్యంలో చాలామంది ముస్లిం సైనికులు ఉండేవారు. తన సింహాసనంపై ఖురాన్ ప్రతిని ఉంచుకొని ఇస్లాంమతాన్ని గౌరవించాడు.
 
తళ్ళికోట యుద్ధాన్ని జీహాద్ గా ప్రచారం చేయడం పూర్తిగా ఇటీవలి పరిణామం. మతవాదుల విద్వేషపూర్వక ఎత్తుగడ ఇది. ఈ ప్రచారం చేస్తున్నది Dharma Dispatch, True Indology, INDIAN REAL HISTORY వంటి వెబ్‌సైట్‌లు ఇతర సోషల్ మీడియా అకౌంట్లు ఇంకా అనేకానేక వాట్సప్ కథనాలు. యుద్ధానంతరం హంపిలోని ఆలయాల విధ్వంసాన్ని జిహాద్ గా చెబుతారు వీళ్ళు. కానీ అక్కడ వైష్ణవ క్షేత్రాల విధ్వంసం జరిగింది కానీ శైవ క్షేత్రాల విరూపం ఎందుకు జరగలేదనే ప్రశ్నకు వీరివద్ద సమాధానం ఉండదు.

నిజానికి మధ్యయుగాలలో కనిపించేది రాజ్యకాంక్షతో కూడిన యుద్ధోన్మాదం. కన్నూమిన్నూ కానని హింస, అరాచకత్వం ఆక్రమణ దాని లక్షణాలు. ఈ యుద్ధోన్మాదాన్ని మతోన్మాదంగా చిత్రీకరించడం అనేది ఒకమతంలో ఎవరైతే అధిపత్యాన్ని కలిగి ఉంటారో వారికి లబ్ది చేకూర్చే ఎత్తుగడ.
 
CE1323 లో తుగ్లక్ దక్షిణభారత దండయాత్రలో కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని జయించి ఆంధ్రదేశాన్ని ఢిల్లీ సుల్తానుల పాలనకిందకు తెచ్చాడు. అప్పుడు ముసునూరి ప్రోలయనాయకుని నాయకత్వంలో ఆంధ్ర నాయకులు స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించుకొన్నారు. ఆ సందర్భంలో వేయించిన విలస తామ్రశాసనం చారిత్రికంగా విలువైనది.
 
"ఈ శాసనంలో - ముస్లిం పాలనలో ఆంధ్ర ప్రాంతం "మైలపడి" (అపవిత్రమైందని), దానిని యజ్ఞయాగాదులతో, బ్రాహ్మణులకు అగ్రహారాలు (భూములు) దానం చేయడం ద్వారా ప్రోలయ నాయకుడు "పునరుద్ధరణ" (శుద్ధి) చేశాడని పేర్కొనబడింది."

అంటే ఈ శాసనం బ్రాహ్మణాధిక్యతకొరకు, వర్ణధర్మం స్థాపన కొరకు వేయించిన శాసనం. మధ్యలో ముస్లింల ప్రస్తావన రాజకీయపరమైనది.

నిజానికి యుద్ధసమయంలో, రాజ్యకాంక్షలో మతాన్ని చూడటం మనువాదుల కుట్ర. తమ ఆధిపత్యం సడలుతున్నందుకు యుద్ధ ఉన్మాదాన్ని మత ఉన్మాదంగా చిత్రించారు. ఆ మేరకు దానాలు, సంభావనల రూపంలో లబ్దిపొంది తిరిగి తమ ఆధిక్యతను పునస్థాపించుకొన్నారని అవి ఆనాటి సోషల్ డైనమిక్స్ అని విలస శాసనం ద్వారా అర్ధమౌతుంది.
.
IV. ముగింపు
.
ఈ నేలపై ఒక్క ముస్లింలు హిందువులకు మాత్రమే యుద్ధాలు జరగలేదని కాస్త చరిత్ర చదివితే అర్థం అవుతుంది. హిందువులకు హిందువులకు మధ్యకూడా అంతకన్నా ఎక్కువే యుద్ధాలు జరిగాయని అప్పుడుకూడా సంపదలకోసం ఆలయాలు తవ్వబడ్డాయని, విగ్రహాలు విరూపం చేయబడ్డాయని, ముస్లింలు చేసిన యుద్ధాలలో హిందూ సైనికులే ఆ పని చేశారని కూడా అర్థమౌతుంది. అంతిమంగా లబ్దిపొందింది ఎవరో విలస శాసనం చివరిపంక్తులు చెబుతున్నాయి. నేటికీ అదే ధోరణి.
 
రాజ్యకాంక్షతో జరిగిన యుద్ధాల్లో మతాన్ని వెతకడం చరిత్రను వక్రీకరించే ప్రమాదకరమైన అవగాహన. రాజకీయ, ఆర్థిక, సామ్రాజ్యవిస్తరణ లక్ష్యాలతో సాగిన యుద్ధాలను మతపరమైనవిగా చిత్రించడం నేటి మతవాదుల దుష్ప్రచారం. గతంలో ముస్లింలు చేసిన ప్రతి యుద్ధమూ మతవిస్తరణ కోసమేనని, అదే ధోరణి నేడు ‘లవ్ జీహాద్’, ‘ఫుడ్ జీహాద్’ వంటి పేర్లతో కొనసాగుతోందని చెప్పడం విషప్రచారం మాత్రమే.

యుద్ధ సమయంలో కంటే, ప్రశాంత కాలంలో ఒక రాజు తన రాజ్యంలో భిన్న మతాలను ఎలా ఆదరించాడు, ఎలా సంరక్షించాడు అన్నదే చరిత్రాత్మకంగా పరిశీలించాల్సిన ప్రమాణం కావాలి.
యుద్ధోన్మాదమే మతోన్మాదం అనే అవగాహనతో రాసే సాహిత్యం సమకాలీన మత రాజకీయాలకు చరిత్ర పేరుతో ఊతం ఇచ్చినట్లు. ఇది వాంఛనీయం కాదు.
 
బొల్లోజు బాబా

Sunday, March 1, 2026

కాలం వెడల్పు

.
రద్దీ రోడ్డుకు చెరోవైపున
అపరిచితుల్ని తప్పించుకుంటూ
సెల్‌ఫోన్‌ మాటల్లో మునిగిన
ఇద్దరు బాల్యమిత్రులు.

ఒకే వీధిలో ఎదిగిన అడుగులు
ఇప్పుడు వేర్వేరు ఫుట్‌పాత్‌లపై.
ఒకే నవ్వు పంచుకున్న పెదాలు
ఇప్పుడు వేర్వేరు సంభాషణల్లో.

ఒకరినొకరు చూసుకోలేని దూరం
అంత పెద్దదేం కాదు
రోడ్డు వెడల్పంతే!
కానీ కాలం
ఆ రోడ్డుకంటే వెడల్పైంది.

జీవితం ఒకే దిశలో ప్రవహించే నది
ముందుకే తప్ప
వెనక్కి ప్రవహించదు.
జ్ఞాపకాలు మాత్రం
అడుగున రాళ్లలా
నీటిలో కరగక నిశ్చలంగా!

బొల్లోజు బాబా